Van dichtbij kon je haar regelmatige ademhaling horen. De zon scheen op haar waardoor haar bruine vacht begon te glanzen. Haar manen zaten wat warrig door het vele galopperen dat ze al achter de rug had en haar staart had ze fier geheven. Haar spieren rolden onder haar vacht terwijl haar passen steeds soepeler en krachtiger werden. Disco had hier al die tijd op gewacht. Ze had eindelijk het gebied gevonden waar ze al die tijd naar op zoek was geweest. Ze galoppeerde de grens van het gebied over; het gebied binnen. De zon verwarmde haar glanzende lichaam en haar rustige ademhaling werd nu gehijg. Ze had honger en dorst gekregen van het reizen. Langzaam vertraagde ze haar pas naar een rustige handgalop. Haar hals was nat van het zweten maar dat deerde Disco niet. Ze dacht alleen maar aan een plek dat ze echt thuis kon noemen... Haar thuis. Disco schudde met haar kop om lastige dazen en vliegen weg te krijgen en vertraagde haar pas naar een stevige draf, daarna naar stap. Ze had haar sierlijke hals ietwat gebogen en keek rustig rond terwijl ze voort stapte. Weer schudde ze met haar hoofd. Rotvliegen! dacht ze. Disco stopte en deed haar hoofd omhoog. Langzaam speurde ze de omgeving af, opzoek naar een paard. Toen ze niets zag liet ze haar hoofd weer ontspannen hangen en schopte ze even tegen haar buik om weer een vervelende daas weg te jagen. Toen Disco weer op adem was gekomen versnelde ze haar pas weer. Ze hield haar hoofd laag terwijl ze steeds harder begon te galopperen. Oh, wat voelde ze zich vrij! Niemand die haar haar bewegingsvrijheid afnam door haar in een stal op te sluiten. Disco deed haar hoofd fier omhoog en voelde hoe de wind met haar manen speelde terwijl ze langs haar gezicht waaide. Disco richtte haar oortjes naar voren en keek recht voor zich uit. Ze zag de horizon. Ze wist nog dat ze ooit tegen haar moeder had gezegd dat ze de horizon zou bereiken, maar wist nu dat dat onmogelijk was. Disco lachte toen ze dacht aan haar verleden, ze had het zo goed gehad daar... waarom was ze weg gegaan? Disco schudde haar hoofd. Ze wist dat ze ooit haar familie zou verlaten, ookal had ze altijd gezegd dat dat niet zo zou zijn. Disco zuchtte. Ze moest haar hart volgen, en haar hart leidde haar naar deze plek. Dus zou ze hier blijven om een leven op te bouwen dat haar écht gelukkig maakte. Toen Disco iets hoorde stopte ze abrupt met rennen. Haar hakken plantten zich in de grond en haar staart sleepte voor een paar tellen over de grond. Ze keek om zich heen om te zien wat het was. Haar oren bewogen naar voren, naar achteren en naar opzij. Toen ze plots wat geritsel achter zich hoorde draaide ze zich meteen om en zette ze gehaast een paar stappen naar achteren. Ze zag hoe een konijntje tevoorschijn kwam en zuchtte opgelucht. Ze keek voor een paar tellen naar het konijntje en draaide zich toen weer om. Ze begon rustig te draven over de vlakte en stopte af en toe om te kijken of er een paard in de verte stond te grazen of aan kwam galopperen.